شرايط قصر چند امر است اول : آن كه سفرى كه سبب قصر نماز مىشود بايد از هشت فرسخ كمتر نباشد ، و فرق نمىكند كه هشت فرسخ در رفتن به مسافرتى باشد يا در برگشتن از مسافرتى ، و يا تمام رفتن و برگشتن هشت فرسخ باشد ، به شرط اين كه در صورت اخيره ، رفتن كمتر از چهار فرسخ نباشد ، و باز فرق نمىكند در صورت اخيره ، بين اين كه يك شب يا بيشتر - كمتر از ده روز - در آن‌جا بماند يا همان روز يا شب همان روز برگردد ، ولى احتياط شديد در صورتى كه شب در آن‌جا بماند اين است كه در نماز جمع كند بين دو ركعتى و چهار ركعتى ، و در روزه جمع نمايد بين اين كه هم در سفر روزه بگيرد و هم قضاى روزه را بعداً بگيرد . مسأله 1 - اگر چنانچه رفتن پنج فرسخ است و برگشتن سه فرسخ ، بايد نماز را دو ركعت بخواند ، لكن اگر برعكس باشد ؛ يعنى رفتن سه فرسخ باشد و برگشتن پنج فرسخ ، بايد نماز را چهار ركعتى بخواند . مسأله 2 - ابتداى هشت فرسخ در شهرهاى معمولى كه زياد بزرگ نيست ديوار دور شهر است ، و اگر چنانچه ديوار ندارد آخر خانه‌هاى شهر است ، و اما در شهرهاى بسيار بزرگ آخر هر محله‌اى ابتداى هشت فرسخ است ؛ در صورتى كه محله‌ها منفصل باشد ، به نحوى كه مثل دهات متعددهء نزديك به‌هم باشد و اگر چنانچه محله‌ها متصل به يكديگر باشد يا جدا باشد ، و لكن مثل دهات مختلفهء نزديك به‌هم نباشد ، پس در او اشكال است اگر چنانچه از آخر شهر هشت فرسخ نمىشود و از آخر محله يا از منزلش هشت فرسخ مىشود ، پس احتياط واجب آن است كه جمع نمايد ؛ يعنى هم نماز دو ركعتى و هم چهار ركعتى بخواند . مسأله 3 - اگر چنانچه قصد رفتن به شهرى را دارد و شك دارد كه آيا هشت فرسخ است يا كمتر و يا يقين دارد كه هشت فرسخ كمتر است و در اثناى مسافرت معلوم شد